Hij komt erachter dat Dolfijnen wisten dat de aarde zou verdwijnen (vandaar “Tot Ziens en Bedankt voor de Vis”) en zij hadden geprobeerd de mensheid te waarschuwen. Na de vernietiging hebben de dolfijnen een nieuwe aarde laten maken en iedereen van de oude aarde hier naartoe getransporteerd en zijn zelf naar een alternatieve dimensie vertrokken.

Ondertussen ontdekt Ford bij een herziening van “the Galaxy’s Guide” dat de tekst “Mostly Harmless” is vervangen door informatie die hij zelf heeft verzameld. Hij reist al liftend naar aarde en land uiteindelijk met het schip van een enorme robot in Londen, waar hij Arthur en Fenchurch ontmoet. Zij reizen met alle naar de planeet waar God zijn laatste boodschap heeft achtergelaten voor zijn creatie en hier vinden zij Marvin die 37 jaar ouder is dan de bekende leeftijd van het universum en hij laat het bericht “We apologise for the inconvenience” lezen aan hen, waarmee het eind van Tot Ziens en Bedankt voor de Vis in zicht is.

Als de Krikkiters in Het Leven, het Heelal en de Rest het universum zien en hierdoor getraumatiseerd worden, willen zij het gehele universum vernietigen, maar worden opgesloten in een SloTime envelop. Op de een of andere manier ontsnapt een Krikkitschip uit de envelop en gaat op zoek naar de sleutel tot de SloTime envelop. De Arthur en de rest achtervolgen de Krikkiters om te voorkomen dat zij deze sleutel maken, maar dit lukt niet.

Als de Krikkiters bevrijdt worden, zijn ze hun bloeddorstigheid verloren en komen erachter dat de stofwolk mo hun planeet restanten zijn van Hactar, een supercomputer, gecreëerd door Armorfiends. Hactar moest een wapen maken dat elke zon kon laten overgaan op supernova. De Armorfiends willen Hactar opblazen, maar Hactar bleef functioneren omdat elk molecuul een deel van zijn bewustzijn bevatte.

Het wapen van Hactar zorgde er vervolgens voor in Het Leven, het Heelal en de Rest, dat de Krikkiters xenofobie kregen en hiermee was de wereld gered. Als Arthur terug komt op aarde en een potje Cricket wil spelen, komt hij erachter dat zijn opponent Hactar is en de bal het wapen, gelukkig beseft Arthur dit op tijd en vernietigd Hactar in plaats van de bal te slaan.

Als Zaphod’s voorvader het schip laat verdwijnen in tijd en ruimte, verdwijnen ook Zaphod en Marvin en belanden in het kantoor van het Hitchhicker’s Guide in Ursa Minor Beta. Ze worden ontvoerd door Frogstar Fighters en gemarteld met de “Total Perspective Vortex” die mensen laat zien hoe nietig zij zijn ten opzichte van het universum. Als Zaphod ontsnapt, komt hij Zarniwoop tegen, die het plan had gesmeden om de Heart of Gold te stelen om vervolgens op zoek te gaan naar de schepper van het universum.

Zaphod had al die tijd het gekrompen ruimteschip in zijn jaszak. Het schip wordt naar normaal formaat hersteld en de groep gaat naar Het Restaurant aan het Eind van het Heelal, waar zij tijdens een maaltijd de Big Crunch aanschouwen. Bij de tijdreis onderweg naar The Restaurant at the End of the Universe, zijn zij Marvin kwijtgeraakt in het verleden, waar hij auto’s inparkeert voor klanten.

Na de maaltijd in Het Restaurant aan het Eind van het Heelal, stelen Zaphod en Ford een stuntschip en willen terugkeren naar hun eigen tijd, maar komen terecht op een schip van de Golgafrincham. Het schip stort neer op de prehistirische aarde. Zaphod en Tricia belanden op the Heart of Gold en komen er achter dat deze wordt gecommandeerd door Zarniwoop, terwijl Ford en Arthur achterblijven op de prehistorische aarde.

Het Transgalactisch Liftershandboek vertelt dat na deze marteling ze de ruimte in worden gegooid, opgepikt door een schip genaamd de “Heart of Gold” en Zophod, Marvin en Tricia ontmoeten. Ze gaan naar het planeet Magrathea, waar Arthur wordt verteld dat de aarde een supercomputer is, dat door hyperintelligente pan dimensionale wezens is gecreëerd. Zij hadden eerder al een supercomputer gemaakt, genaamd Deep Thought.

Deep Thought was gecreëerd om het antwoord te zoeken op de ultieme vraag over “het leven, het Universum en Alles”. Na 7,5 miljoen jaar kwam het met het volgende antwoord: 42. De wezens wisten zich echter geen raad met dit antwoord omdat ze de vraag niet snapten en bouwden de Aarde, die het antwoord hierop moest zoeken voor hen. Toen de Aarde het antwoord had gevonden, hebben de Vogons de Aarde opgeblazen.

Met Arthur als laatste organische product in Het Transgalactisch Liftershandboek, beseffen de wezens zich, dat hij wellicht het antwoord op de vraag heeft. Ze willen zijn brein kopen, maar Arthur stemt hier niet in mee en er breekt een gevecht los. De politie arriveert en arresteert Arthur en de groep. Als Marvin zijn depressieve visie op het universum aan de computer van de het politieschip verteld, pleegt deze zelfmoord waardoor ze vrij zijn.

Uiteindelijk gaat de groep lunchen in “Het Restaurant aan het Eind van het Heelal” dat het vervolg is op Het Transgalactisch Liftershandboek.